Κόκκαλα, ΝΑΙ ή ΟΧΙ.

Δικά σας Άρθρα που αφορούν το Σκύλο,
ή άλλα ενδιαφέροντα άρθρα που ίσως διαβάσατε κάπου αλλού.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

Topic author
VOLPE
Club Member
Δημοσιεύσεις: 2249
Εγγραφή: 06 Μάιος 2014, 20:27
Όνομα: Ισίδωρος
Τοποθεσία: Αθήνα
Has thanked: 43 times
Been thanked: 57 times
Gender:

Κόκκαλα, ΝΑΙ ή ΟΧΙ.

Δημοσίευση από VOLPE » 04 Ιαν 2016, 16:08

ΚΟΚΚΑΛΑ, Η ΛΑΤΡΕΜΕΝΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ
Ναι ή όχι στη λατρεμένη συνήθεια;

Η φυσική προτίμηση του σκύλου για τα κόκαλα, αλλά και τα προβλήματα που δημιουργούνται από την κατανάλωσή τους, μπερδεύουν τους κυνόφιλους. Μήπως τελικά του προκαλούμε κακό, κάνοντάς του το χατίρι;

Είναι γεγονός ότι ο σκύλος είναι φτιαγμένος για να μασάει όχι μόνο κρέας, αλλά και κόκαλα. Η ιδιοσυγκρασία του τον κάνει να αναζητά αυτή τη συνήθεια και η αλήθεια είναι ότι του χρειάζονται κόκαλα, αλλά με μέτρο. Όσο κι αν οι έτοιμες τροφές που κυκλοφορούν στο εμπόριο καλύπτουν ικανοποιητικά το διατροφικό πρόγραμμα των σκύλων, ωστόσο δεν πληρούν την ανάγκη τους να μασάνε, μια ανάγκη που επιπλέον βοηθά σε μια καλή στοματική υγιεινή. Ναι, λοιπόν, στα κόκαλα, αλλά με προτίμηση στα τεχνητά από δέρμα βούβαλου. Τα αληθινά κόκαλα πρέπει να δίνονται σε μικρή ποσότητα.

Τα κόκαλα συνεισφέρουν στην υγιεινή των δοντιών: ΣΩΣΤΟ
Η φύση έχει προικίσει το σκύλο με γερά δόντια και η καλή τους κατάσταση είναι σημαντική για την υγεία. Αν και θεωρούμε την ξηρή τροφή προτιμότερη από τη νωπή, η αλήθεια είναι ότι δεν βοηθούν σε μία επαρκή μάσηση, όπως ένα χοντρό κόκαλο από μοσχάρι, το οποίο περιορίζει αποτελεσματικά την εξάπλωση της πέτρας.

Τα κόκαλα αποτελούν μέρος της καθημερινής διατροφής: ΛΑΘΟΣ
Το κρέας δεν περιέχει ασβέστιο και φώσφορο και τα κόκαλα είναι μία αναντικατάστατη φυσική πηγή αυτών των δύο στοιχείων για το άγριο σαρκοβόρο. Για τον κατοικίδιο σκύλο όμως τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Η διατροφή πλέον του σύγχρονου σκύλου αποτελείται από πλήρεις και ισορροπημένες τροφές που κυκλοφορούν στο εμπόριο, με αποτέλεσμα τα κόκαλα να μην έχουν πια καμία χρησιμότητα, πέρα από το να τον κρατάνε απασχολημένο.

Τα κόκαλα μπορούν να τρυπήσουν το έντερο: ΛΑΘΟΣ
Πολλοί ιδιοκτήτες δεν δίνουν κόκαλα στους σκύλους τους γιατί φοβούνται ότι μπορεί να προκαλέσουν διάτρηση του στομαχιού ή των εντέρων. Το στομάχι του σκύλου είναι εφοδιασμένο με γερά τοιχώματα και είναι πρακτικά αδύνατο να τρυπήσει από ένα κόκαλο. Επίσης, οι πολύ ισχυρές γαστρικές εκκρίσεις συμβάλουν ώστε, κατά την έξοδο από το στομάχι, να μην υπάρχουν πια κομμάτια από κόκαλο αρκετά μεγάλα και μυτερά για να τρυπήσουν τα έντερα.
Προσοχή, όμως, γιατί δεν πρέπει να παραβλέπουμε τον κίνδυνο ατυχημάτων στο λαιμό και στο φάρυγγα και ιδίως στην περίπτωση ενός πολύ λαίμαργου σκύλου.

Τα κόκαλα ενδέχεται να προκαλέσουν σοβαρή δυσκοιλιότητα: ΣΩΣΤΟ
Στην πραγματικότητα αυτό είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα των οστών στη διατροφή του σκύλου. Εξ ορισμού τα κόκαλα δίνονται μόνο ως λιχουδιές ανάμεσα στα γεύματα. Συχνά ο σκύλος τα μασάει μέχρι… τέλους, αν αυτό είναι δυνατόν. Τα κόκαλα των πουλερικών και του χοιρινού περιέχουν μια σημαντική ποσότητα μεταλλικών στοιχείων και μπορούν να θρυμματιστούν εύκολα από το σκύλο, με αποτέλεσμα να καταπίνονται λαίμαργα, αλλά να μη χωνεύονται εύκολα. Αν δεν ανακατευτούν με άλλες τροφές στο στομάχι, ο σκύλος μπορεί να πάθει σοβαρή δυσκοιλιότητα. Η κατάσταση διορθώνεται με τη χορήγηση παραφινόλαδου. Μπορείτε, λοιπόν, να του δίνετε κόκαλα, αλλά σε μικρή ποσότητα και όχι όλα τα κόκαλα ενός πουλερικού!

Δεν συνιστώνται όλα τα κόκαλα: ΣΩΣΤΟ
Τα κόκαλα του λαγού σπάνε σε πολύ μικρά κομματάκια που μπορεί να καρφωθούν στο φάρυγγα, ενώ του χοιρινού γίνονται χοντροκομμένα τρίματα με μύτες, τα οποία ενδέχεται να τραυματίσουν το πεπτικό σύστημα και να επιφέρουν επώδυνες αφοδεύσεις. Καλό θα ήταν λοιπόν, αυτά τα δύο είδη των οστών να αποφεύγονται.

Τα καλύτερα είναι τα κόκαλα από μοσχάρι. Επειδή, όμως, μερικές φορές είναι μαλακά και τελειώνουν γρήγορα, οι κατασκευαστές αξεσουάρ για σκύλους επινόησαν τα κόκαλα από δέρμα βούβαλου, που μπορούν να κρατήσουν το αγαπημένο σας τετράποδο απασχολημένο επί ώρες, χωρίς κινδύνους για την υγεία του. Διατίθενται σε διαφορετικά σχήματα και μεγέθη. Τα μικρά είναι ιδανικά για τις μικρόσωμες φυλές, οι οποίες είναι πιο επιρρεπείς στη δημιουργία πέτρας.

    ▼ Πηγη ▼

Εγώ είμαι ελεύθερος αέρας...που φυσά!

Απάντηση

Επιστροφή στο “ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ”