Ένας μεγάλος έρωτας

Όλες οι σκυλοκουβέντες γενικά εδώ.
Γνωριστείτε μεταξύ σας, συζητήσετε θέματα που αφορούν τα σκυλιά μας.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από vanavana » 08 Φεβ 2016, 15:28

Μακάρι όλοι να προσφέραμε τόσα πολλά στα αδεσποτάκια μας!Το μπράβο δεν είναι αρκετό. Οταν ανεβάζεις φωτογραφίες τους μου φτιάχνει η διάθεση, πραγματικά!

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 08 Φεβ 2016, 15:44

Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε!!!
Πολύ χαίρομαι!!!
Μακάρι να μπορούσα και στα άλλα τα κουκλάκια να δώσω τόσα αλλά δε γίνεται οικονομικά...
Όμωωως φτιάξαμε σπιτάκια από κούτες και η μπουκίτσα όλο εκεί κοιμάται. Από ολότελα ...
Έχουμε και φλοκάτη και παπλωματάκι και κάπως βολευόμαστε και οι υπόλοιποι της παρέας... (bs)

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 07 Απρ 2016, 09:35

Αγαπημένα μας τετραποδάκια, τριποδάκια και διποδάκια...

σήμερα έχω τα χειρότερα νέα...!!!...

Ο Αγαπημένος μας φίλος , ο Κανελάκος μας, ο αλητάκος μας δεν είναι πια μαζί μας ...όπως ήταν...

Εχθές μεταξύ 00:00 π.μ. και 00:30 π.μ. τον χτύπησε ένας ηλίθιος με μεγάλου κυβισμού μηχανή, ο οποίος πήγαινε στο λεωφοριόδρομο (παράνομος βέβαια) αλλά και αντίθετα (δύο φορές παράνομος)!!!
Τα σκυλάκια ήξεραν ότι δεν έρχονταν από κει αυτοκίνητα...
Χτύπησε τον φίλος μας και τον παράτησε!!! Δε σταμάτησε και έφυγε!!!
Ο Αγαπημένος όλων Κανέλος έκανε σβούρες και έπεσε.
Όταν πήγα ζούσε...αλλά δύσκολα ανέπνεε...στο νοσοκομείο βρήκαν αιμοραγία στον πνεύμονα και μετατόπιση σπονδύλου!
Άντεξε περίπου μία με μία και μισή ώρα...σήκωνε το κεφάλι και κοιτούσε...νομίζω καταλάβαινε...άλλοι λένε όχι...ότι είχε χτυπήσει και στο κεφάλι...
Δε μπορώ να γράψω πολλά τώρα. Θα επανέλθω.
Θέλω να κάνω μήνυση κατά αγνώστου. Δε ξέρω μήπως καταφέρω μέσω εισαγγέλεα ποινικής δίωξης να πάρω υλικό από κάμερες...




Άβαταρ μέλους

vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από vanavana » 07 Απρ 2016, 09:47

Λυπάμαι πολύ για τον καημένο το σκυλάκο που άντεξε τόσα στο δρόμο για να γίνει θύμα ενός από τους πολλούς κάφρους που μολύνουν τη λέξη άνθρωπος με την ύπαρξή τους. Καλό ταξίδι Κανέλάκο. Ντέμη οι μεγάλοι έρωτες δεν τελειώνουν ποτέ. Να είσαι καλά να τον θυμάσαι...

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 07 Απρ 2016, 09:59

Το ξέρω και θα ακολουθήσει σχετικό άρθρο σχετικά με το "Ένας Μεγάλος Έρωτας"...

Άβαταρ μέλους

actionbat
Puppy
Δημοσιεύσεις: 1
Εγγραφή: 29 Νοέμ 2011, 15:25
Όνομα: ΧΡΥΣΑ

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από actionbat » 09 Απρ 2016, 07:58

Ντέμη, λυπάμαι παρά πολύ για τον Κανελάκο, είμαι η Χρύσα. Ο Κανέλος ήταν ένα αναπόσπαστο κομμάτι του Πειραιά. Ήταν γνωστός σε όλους. Ειλικρινά δεν περίμενα να "φύγει" με τέτοιο τρόπο. Ξέρω πόσο τον αγαπάς και γνωρίζω πόση φροντίδα του παρείχες. Σου εύχομαι να μείνεις δυνατή και να κάνεις ότι περνά από το χέρι σου για να βρεις τον δολοφόνο του.

Άβαταρ μέλους

Μυρτώ
Club Member
Δημοσιεύσεις: 829
Εγγραφή: 28 Νοέμ 2015, 23:00
Όνομα: Παρασκευή
Τοποθεσία: Γέρακας
Has thanked: 400 times
Been thanked: 169 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από Μυρτώ » 09 Απρ 2016, 10:46

Λυπάμαι πολύ για τον κανελάκο... τόσο μα τόσο κρίμα... δυστυχώς είχε κι αυτός την μοιραία και αναμενόμενη ''τύχη'' που έχουν καθημερινά πάμπολλα σκυλάκια ''του δρόμου'' ... μακάρι να μπορέσεις να βρεις αυτό το ασυνείδητο καθίκι...
''...τό νοῦ σας : ἀπό μᾶς ἡ ἄνοιξη ἐξαρτᾶται.
Νά ξαναδώσουμε στά πόδια μας τό χῶμα. Τό πράσινο στό πράσινο τόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ στόν ἄνθρωπο τοῦ Νεάντερταλ. Δέν ὠφελοῦν πιά οἱ μυῶνες
θέλει ἀγάπη θηριώδη
θέλει πήδημα τίγρισσας μές στίς ἰδέες...''

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 16 Απρ 2016, 20:42

Αγαπημένα τετραποδάκια, τριποδάκια και διποδάκια, γεια σας!

Θα ήθελα να τελειώσει αυτός ο εφιάλτης , να πάω στα σκυλάκια και ο Κανελάκος να είναι εκεί...
Δε θέλω να βγαίνω έξω...όταν βγαίνω αισθάνομαι ότι είναι εκεί και περιμένει όπως όταν πήγαινα να τον ταΐσω...
Όταν περνάω από κει δεν τον νιώθω...ούτε την ενέργειά του...άδειασε ο Πειραιάς...γιατί πως να το κάνουμε ήταν...(γράφω " ήταν" και δε το μπορώ)
έντονη προσωπικότητα!!!

Νομίζω ότι το κτηνιατρείο που επέμενε η φιλοζωική να τον πάμε διότι συνεργάζεται δεν έκανε τις απαραίτητες ενέργειες...
Πρώτον υποτίθεται ότι είναι 24ωρου και υποτίθεται ότι εφημέρευε αλλά ήταν κλειστό...
Δεύτερον έστειλαν κάποιον άμεσα βέβαια αλλά ποτέ δεν ήρθαν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες, οι κύριοι γιατροί του κτηνιατρείου...
Τρίτον ο νεαρός κτηνίατρος μόνος του και άπειρος (γνώμη μου (τον είχε ξαναεξετάσει το καλοκαίρι με το ράγισμα στη φάλαγγα)) δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο σοβαρό περιστατικό...
Του έβαλε ορό , τον ακροάστηκε και άρχισε να χτυπάει με όλη του τη δύναμη στα πίσω άκρα και για πολύ ώρα για αντανακλαστικά.
Τόλμησα να πω για ακτινογραφίες (για να μη χάνουμε χρόνο) και μου έγινε και παρατήρηση να μη μιλάω από τη φιλοζωική για να κάνει τη δουλειά του ο γιατρός.
Έβλεπα τον Κανελάκο ότι δε μπορούσε να ανασάνει και είχε γίνει μπλε η γλώσσα του και το΄πα.
Η φιλοζωική είπε ότι καλά τον έβλεπε και τελικά το’παν στο γιατρό ο οποίος έφερε να κρατάω ένα μικρό σωληνάκι μπροστά στη μουσούδα του για οξυγόνο που νομίζω ότι δεν έκανε και πολλά.
Δε ξέρω εάν είχαν μάσκα και όλοι οι κτηνίατροι που ρώτησα είπαν πως έπρεπε να είχε μπει.
Στη συνέχεια έβγαλε μια ακτινογραφία στην κοιλιά και τη βρήκε καλή.
Μετά μία στο θώρακα και του φάνηκε ανησυχητική χωρίς συγκεκριμένη διάγνωση.
Τον μεταφέραμε στο άλλο δωμάτιο και μετά από λίγο άρχισε να φεύγει...
Ο γιατρός άρχισε να τον χτυπάει στην καρδιά, κάπου πήγε, κάτι έκανε, ξανάρθε και ενώ ο φίλος μας έφευγε πια τον ξαναχτύπησε στην καρδιά... είπα«άστε τον», θεωρόντας ότι μόνο τον ταλαιπωρούσε σε εκείνη τη φάση όμως ο Κανέλος σήκωσε το κεφάλι του και γύρισε και κοίταξε το γιατρό και λέω μήπως?
Ο γιατρός είπε ότι δε γίνεται καλά και ο φίλος μας έφυγε πια...

Τον πήρα την επόμενη μέρα και ζήτησα τις ακτινογραφίες...τηλέφωνα και ψιθυριστές συνομιλίες για το αν θα μου τις δώσουν.
Μου τις έδωσαν...ζήτησα και έκθεση από τι κατέληξε το σκυλάκι ώστε να τη χρησιμοποίησω στη μήνυση που έκανα κατά αγνώστου.
Να γράψω ότι: η έκθεση ήταν ελλιπής , δηλαδή, αναφέρθηκαν μόνο στη μία ακτινογραφία θώρακα γράφοντας πνευμονοθώρακα ή αιμοραγία θώρακα.
Ούτε καν αναφέρθηκαν στη δεύτερη ακτινογραφία στην οποία φαίνεται ξεκάθαρα μια μετατόποπιση σπονδύλου και ούτε καν το είδε ο γιατρός...τουλάχιστον δεν το ανέφερε ...γράφει για θερμοκρασία που δεν του είχε πάρει και του το΄πα...
Χρειάστηκε να ξαναπάω ώστε να μου δώσουν μια πιο ολοκληρωμένη έκθεση.

Μίλησα με πολλούς κτηνιάτρους οι οποίοι είδαν τις ακτινογραφίες.
Καταρχήν έπρεπε να βγουν άλλες δύο στο θώρακα για πιο σαφή εικόνα.
Όλοι απέκλησαν τον πνευμονοθώρακα.
Είπαν για ΛΙΓΟ υγρό στον πνεύμονα μάλλον αίμα αλλά δεν θα’πρεπε να είχε φύγει από αυτό τόσο γρήγορα...εκτός εάν χτυπήθηκε κάποια κεντρική αρτηρία και σ τη μεταφορά από τραπέζι σε τραπέζι έγινε χειρότερα...
Άλλος γιατρός είπε για πνευμονικό οίδημα και ότι έπρεπε να δωθεί οξυγόνο μάσκα, ηρέμιση και διουρητικά.
Άλλοι πάλι για διαφραγματοκήλη αλλά δεν πεθαίνεις τόσο γρήγορα, θέλει χειρουργείο.
Σε μια τέτοια περίπτωση πρέπει να αποκατασταθούν οι λειτουργίες του ζώου για οποιοδήποτε χειρουργείο όμως όταν η κατάσταση επείγει το ανοίγεις και προσπαθείς να βρεις και να σταματήσεις την αιμοραγία...τα παίζεις όλα για όλα...δύσκολο στον πνεύμονα...
Όμως δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά...δε δόθηκε μια πίστωση χρόνου...κατά τη γνώμη μου έγιναν όλα με λάθος σειρά...χάθηκαν λεπτά πολύτιμα...πόσο να αντέξει χωρίς ανάσα...
Ο φίλος μας προσπαθούσε , το πάλευε να ανασάνει...
Ίσως και το πιο πιθανό πάλι να έφευγε...λίγο αργότερα...όμως έπρεπε να γίνει πιο ανώδυνα...να τον ανακουφίσουν λίγο...
Ίσως πάλι να άντεχε αλλά ίσως όχι σε ένα άλλο χειρουργείο σπονδυλικής στήλης που θα ακολουθούσε στη συνέχεια...γιατί θα τον βοηθούσα με όλη τη δύναμη της καρδιάς μου να ξαναπερπατήσει...δύσκολο πολύ όχι όμως ακατόρθωτο...Ήταν γερός οργανισμός...ήταν δυνατός...είχε θέληση για ζωή...εκείνη τη στιγμή αν ξεπερνούσε με τη δύσπνοια...από αυτό έφυγε...τον ένιωθα...
Θα μου πείτε από το χτύπημα είχε δύσπνοια αλλά ήταν το πρώτο που έπρεπε να κοιτάξει ο γιατρός κι όχι να τον βαράει τόσην ώρα στα άκρα και πριν τις ακτινογραφίες.

Χρειαζόταν έμπειρους γιατρούς...κατανοώ ότι ήταν σοβαρά αλλά δεν ήταν για να φύγει ΕΚΕΙΝΗ τη στιγμή...
Μέχρι και νεκροψία σκέφτηκα να κάνω για απαντήσεις...
Υπάρχουν νοσοκομεία όπως το Αττικό το οποίο πρότεινα αμέσως αλλά η φιλοζωική είχει αντιρρήσεις αν και όλα τα έξοδα θα τα κάλυπτα. Ο μόνος λόγος που έκανα πίσω είναι μήπως δεν υπήρχε πολύς χρόνος.
Υπάρχουν κι άλλα πιο κοντινά ...δε ξέρω αν προλαβαίναμε...άλλωστε κι εκεί που πήγαμε δεν του έκαναν τίποτα...
Κάποιοι που θα διαβάσουν αυτά ίσως αντιδράσουν...
Δε θα το συνεχίσω να μη χαλάσει το θέμα με τα σκυλάκια μας.

Θα κλείσω το θέμα αυτό με την τελευταία δημοσίευση μου στην εφημερίδα «Κοινωνική» που έγινε στις 15/04/16.
Σαφώς όσοι θέλουν μπορούν να γράψουν για τα Αγαπημένα μας σκυλάκια.

Μη μου χρυσώσετε το χάπι...ένα μέρος της ευθύνης έχω κι εγώ...
Σκέφτομαι πως τις τελευταίες δεν τον έφερνα στο σπίτι ... δεν έκανε κρύο αλλά είχε υγρασία και ίσως τον «χτύπησε» στα ποδαράκια του και δε μπορούσε να τρέξει...αν τον έφερνα λίγες ημέρες ακόμη... Τελευταία φορά τον βρήκα λίγο πιο κάτω από το στέκι του σαν είχε ξεμείνει...κουράστηκε? πονούσε το πόδι του? Είχε χτυπήσει? Δε ξέρω πάντως τον έφερα δύσκολα στο σπίτι. Βλέπετε, κι αυτός πολλές φορές καθόταν κάτω για να μην έρθει...Ο γιατρός μου είπε για αντιφλεγμονώδη...φοβήθηκα για το συκώτι του...ίσως μια δυο φορές τον βοηθούσε...δεν του έδωσα...του πήρα cosequin αλλά αυτά βοηθούν να μην επιδεινωθεί το πρόβλημα και για αποτέλεσμα ήθελε αντιφλεγμονώδη.
Ξεκινήσαμε το διατροφικό συμπλήρωμα που είναι ακίνδυνο αλλά δεν προλάβαμε...πέντε μέρες πήρε όλες κι όλες...
Αισθάνομαι ότι ήμουν λίγη γι’ αυτόν και ότι αν δεν ήξεραν όλοι ότι υπάρχει κάποιος που τον φροντίζει να είχε καλύτερη φροντίδα από κάποιον άλλο.
Έπρεπε να έρθει στο σπίτι λίγες ημέρες ακόμη...δεν ήθελε βλέπετε κι αυτός...όμως έπρεπε να τον προστατέψω στην ηλικία που ήταν και με το πρόβλημα στο ποδαράκι του.
Πολλά «ίσως» και «εάν» θα μου πείτε...

Ευχαριστώ όλους όσους συμπάθησαν τα σκυλάκια μας και έγραψαν γι’αυτά!!!
Ίσως ξαναγράψω για τη δικαίωση του Κανελάκου.
Έχω κάνει μήνυση και προσπαθώ να βρω στοιχεία...στοιχεία από μαρτυρίες, από κάμερες...μέχρι στιγμής έμαθα για μια μαύρη μεγάλου κυβισμού μηχανή με δύο άτομα.
Θα προσπαθήσω αλλά είναι πολύ δύσκολο...
Όμως πιστεύω κάποια στιγμή εντελώς τυχαία θα μάθω...
Κάποια στιγμή αυτός θα πληρώσει...θα το βρει μπροστά του...έτσι γίνεται πάντα...μπορεί να μην το μάθω ποτέ...όμως θα γίνει...
Ακόμη κι αν δεν έφταιγε, όφειλε να σταματήσει όταν το χτύπησε... μάλλον αύξησε και ταχύτητα για να μην πέσει...
Όφειλε να σταματήσει να περάσει το σκυλάκι όπως έκαναν τα αυτοκίνητα...
Όφειλε να μην βρίσκεται σε λεωφορειόδρομο...όφειλε να μην είναι σε αντίθετο ρεύμα...όφειλε να μην τρέχει...
Την επόμενη μέρα βρέθηκε σημείωμα στα σκυλάκια που έγραφε «σειρά έχουν τα άλλα δύο κρεμάστε τα» με ένα ζωγραφισμένο κρεμασμένο σκύλο...
Το έδωσα στην αστυνομία κι αυτό...
Κάποιος χάρηκε???

Τώρα προσπαθώ να βρω δύναμη για τα ζωάκια στο σπίτι μου γιατί μόνο εμένα έχουν...αν και τα’χω στεναχωρήσει κι αυτά...
Δε ξεπερνιούνται όλα αυτά...δε ξεχνιούνται οι εικόνες...να βλέπεις τον αγαπημένο σου φίλο να υποφέρει και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα...
Το χάδι μου δεν του πρόσφερε τίποτα...είχε εστιάσει στον πόνο του και στην προσπάθειά του να ανασάνει...όμως ΣΙΓΟΥΡΑ καταλάβαινε κι ας το αρνήται ο συγκεκριμένος γιατρός.
Τον Κανελάκο τον καταλάβαινα, τον ένιωθα...
Είχε τις αισθήσεις του και προσπαθούσε να αντέξει...

Αγαπημένα τετραποδάκια, τριποδάκια και διποδάκια σας χαιρετώ...προς το παρόν...

Ευχαριστώ τον κ.Ηλία Κορσαββίδη που με άκουσε και ασχολήθηκε με το θέμα και για όλες τις πολύτιμες συμβουλές του για τον Κανελάκο μας όσο ήταν κοντά μας.

Άβαταρ μέλους

Soulaki1
Bullmastiff
Δημοσιεύσεις: 93
Εγγραφή: 27 Φεβ 2016, 12:08
Όνομα: Σουλα
Τοποθεσία: Αχαρναι
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από Soulaki1 » 16 Απρ 2016, 22:01

Πολύ λυπάμαι για το σκυλακι.......δυστυχώς κυκλοφορούν απαίσιοι άνθρωποι, με συμπεριφορά, να μην σχολιάσω......
Εύχομαι σε εσένα δύναμη, και στον Κανελακο, καλη ανάπαυση.
Εχω χάσει και εγω, δυο σκυλακια παλιότερα, και νιώθω τον πόνο σου.....

Άβαταρ μέλους

vanavana
Dog Star ¤¤¤
Δημοσιεύσεις: 1788
Εγγραφή: 16 Μαρ 2015, 13:50
Όνομα: Vana
Τοποθεσία: Βόλος
Has thanked: 121 times
Been thanked: 91 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από vanavana » 17 Απρ 2016, 23:20

Καλη μου, μην αυτομαστιγωνεσαι. Αρκετα πονας, μην επιδιωκεις αλλο την αυτοτιμωρια σου. Δεν εχει ουσια το να ταλαιπωρεις τη συνειδηση σου, εσυ που εκανες και κανεις οτι μπορεις για να ομορφυνεις τη ζωη των ζωων, που δεν ειναι τοσο τυχερα οσο αλλα. Ο Κανελλος εφυγε και πισω δε γυριζει , οτι και να κανεις. Βαλε τελεια, αφησε τον να αναπαυτει και μην παιδευεσαι αλλο. Περπατα την ψυχη σου σε ομαλοτερα μονοπατια και μη ματωνεις αδικα στα αγκαθια των ενοχων. Καποια πραγματα, απλα συμβαινουν οσο κι αν οι συνεπειες δεν ειναι καθολου απλες. Αστο να φυγει Ντεμη και κρατα μονο την εικονα του Κανελου που δε θα ειχε ζησει ουτε το μισο, αν δεν ησουν διπλα του. Και σκεψου οτι ειμαστε ανθρωποι, οχι θεοι για να διορθωνουμε ολα. Η σκεψη μου ειναι μαζι σου, αν βοηθαει λιγο αυτο...

Απάντηση

Επιστροφή στο “ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ...”