Ένας μεγάλος έρωτας

Όλες οι σκυλοκουβέντες γενικά εδώ.
Γνωριστείτε μεταξύ σας, συζητήσετε θέματα που αφορούν τα σκυλιά μας.
Απάντηση
Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 18 Απρ 2016, 22:21

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 21 Απρ 2016, 18:26

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΕΣΜΙΞΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ...
Αγαπητοί αναγνώστες,
Όλοι θυμόμαστε τον μεγάλο Έρωτα του Πειραιά του Φίλου μας Κανέλου και της Γλυκιάς Περσούλας που χώρισαν στις 08 Οκτωβρίου του 2013 γιατί η Περσούλα «έφυγε»...
Ένας έρωτας που χώρισε προς το παρόν αλλά δεν τελείωσε...

Όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα των 12/02/2011 με αρ. φύλλου 12545 και 14/02/2013 με αρ. φύλλου 13016 η Αγάπη και η Αφοσίωση που είχαν αυτά τα δύο σκυλάκια μεταξύ τους είναι συγκινητική και παράδειγμα προς μίμηση και για εμάς τους ανθρώπους.

Ο Κανέλος πένθησε τη σύντροφό του για έξι μήνες. Έμεινε εκεί θλιμένος στη γωνιά του Everest, κάτω από το Αστυνομικό τμήμα και στην τότε τράπεζα Πειραιώς όπου πέρασαν όλη τους τη ζωή πάντα μαζί.

Ούτες λόγος να κάτσει στη «δική της» μεριά. Μόνο καθόταν και κοιτούσε το χώρο όπου η Αγαπημένη του συνήθιζε να ξαπλώνει.
Τις κρύες νύχτες του Χειμώνα συνέχισε να κοιμάται στο μαγαζί όπου μας είχε παραχωρήσει η αείμνηστη κυρία Μαρία Μαντά για να έχουν ζεστασιά τα σκυλάκια μας και εκεί όπου κοιμόταν επί ένα ολόκληρο Χειμώνα τα βράδια με τη σύντροφό του Πέρσα. Ο χώρος του ήταν ήδη οικίος και αισθανόταν καλά αν και μόνος του.

Το μαγαζί νοικιάστηκε και αρχίσαμε δύο σπίτια να φιλοξενούμε τον φίλο μας Κανέλο.

Έτσι είχε ζεστασιά εκείνον τον δύσκολο χειμώνα του 2014-2015 με τις τόσες βροχές και το τσουχτερό κρύο. Δυστυχώς το ένα σπίτι αποφάσισε ότι δεν τον θέλει άλλο παρόλο που οι άνθρωποί του οικιοθελώς άνοιξαν το σπίτι τους σ’αυτόν. Του πρόσφεραν λίγη θαλπωρή έτσι για να "διαφημιστούν" και τον πέταξαν ξανά στο κρύο και τη βροχή χωρίς τύψεις και ενοχές.
Καημένε μου Κανέλο...αισθάνθηκες για άλλη μια φορά στη ζωή σου την εγκατάληψη όπως όταν ήσουν μικρός και σε άφησαν και όπως συνηθίζεται από κάποια όντα που θέλουν να λέγονται «άνθρωποι»...

Στενοχωρήθηκε πολύ ο φίλος μας μια και σ’αυτό το σπίτι είχε παρέα μια σκυλίτσα που την αγαπούσε από παλιά και γνωριζόντουσαν όλα τα σκυλάκια μαζί και η Πέρσα, Στη αρχή δεν έτρωγε και ήθελε να πάει τις ώρες που τον έπαιρναν στο σπίτι αυτό. Έχασε τους ρυθμούς του.
Μείναμε οι δυό μας...προσπάθησα να καλύψω το κενό και να σε προστατεύψω όλο το διάστημα του κρύου και των βροχών. Δύσκολα με τα γατάκια που υπάρχουν στο σπίτι (το δεύτερο σπίτι που τον φιλοξενούσε) αλλά τα καταφέραμε.
Όλο αυτό το διάστημα όμως και τους μήνες που ο καιρός ήταν καλός (ώστε να μη χρειάζεται να μείνει στο σπίτι αφού και ο ίδιος επιθυμούσε να είναι έξω ελεύθερος όπως είχε συνηθίσει) ο Κανέλος είχε αρχίσει να αποζητά παρέα όπως όλα τα κοινωνικά σκυλάκια.
Ήθελε να ανήκει κι αυτός κάπου...
Βρήκε, λοιπόν, άλλα δύο πολύ καλά σκυλάκια απένταντι από την πλατεία Κοραή...τον Αυτάκια (όπως τον αποκαλώ επειδή έχει μαγάλα αυτιά), ο αρχηγός της παρέας και την πολύ καλή και γλυκιά μπουμπού ή μπουκίτσα.
Έκανε μεγάλη προσπάθεια να γίνει αποδεκτός στην παρέα και τα κατάφερε.
Δεν ήθελε να έρχεται στο σπίτι και να αφήνει τους φίλους του. Στην αρχή συνόδευε το κορίτσι της παρέας και μετά έγινε «κολλητός» με τον Αρχηγό.


Προτιμούσε να κρυώνει αρκεί να μην αφήσει τα φιλαράκια του.


Άφηνε τον Αρχηγό να κάθεται στο χαλάκι μια και υπήρχε ιεραρχία, βλέπετε.
Κυνηγούσε τα αυτοκίνητα γιατί το έκανε ο Αρχηγός...κάποτε η σύντροφός του η Πέρσα και τώρα ο Αυτάκιας. Σαν να έλεγε ο Κανέλος: «παιδιά κι εγώ μαζί σας είμαι».

Αποτέλεσμα ήταν κάποια στιγμή να χτυπηθείς από αυτοκίνητο στο πόδι.
Με ένα ράγισμα στη φάλαγγα και μια βαθιά πληγή πως μπορούσα να σε αφήσω μόνο...
Μείναμε μαζί στο σπίτι όλο τον Σεπτέμβριο του 2015. Έκανες «διακοπές» που λέμε... και τι καλό σκυλάκι που ήσουν...δεν ακούστηκες καθόλου...σεβόσουν το χώρο και ήσουν «κύριος»...
Ήσουν που λέμε «και του λιμανιού και του σαλονιού».
..
Κάθε φορά που βγαίναμε βόλτα όμως ήθελες να γυρίσεις στους φίλους σου.
Έγινες καλά και γύρισες στα φιλαράκια σου γεμάτος χαρά! Δεν τους ξέχασες...πως μπορούσες άλλωστε...
Γιατί, ο Αγαπημένος μας φίλος Κανέλος, αγαπητοί αναγνώστες ήταν κοινωνικός...ήταν κοινωνικός όσο και κάποιο άλλο σκυλάκι που μπορεί να συναντούσε.
Δυστυχώς κάποιοι «ιδιοκτήτες» σκύλων ίσως από άγνοια δε φρόντισαν να «κοινωνικοποιήσουν» το σκυλάκι τους με τα άλλα σκυλάκια με αποτέλεσμα καμιά φορά να δημιουργείται «τσακωμός» όταν κάποιο δεσποζόμενο πήγαινε στην «περιοχή του». Το αποτέλεσμα ήταν να την «πληρώνει» ως συνήθως το αδέσποτο επειδή δεν έχει κανέναν να τον προστατέψει, επειδή θέλει να «προστατέψει την περιοχή του», επειδή είναι απλά είναι ένας σκύλος που κάποιος παράτησε χωρίς να έχει επιλέξει να είναι αδέσποτος.
Ας το συγχωρήσουν κάποιοι αν τους στεναχώρησε...σκυλάκι ήταν χωρίς κακία...άλλωστε τα ζώα δεν έχουν κακία μέσα τους...δε λειτουργούν έτσι...
Ο καημένος ο Κανέλος είχε κακοποιηθεί πολλές φορές στη ζωή του εξαιτίας ορισμένων ανθρώπων οι οποίοι είναι «ζωόφιλοι» μόνο με τα δικά τους σκυλιά...άνθρωποι εγωιστές που δεν τους ένοιαζε να προστατεύουν και αυτά τα κακόμοιρα τα αδεσποτάκια...
Ο Κανελάκος μας το μόνο που ήθελε ήταν Αγάπη..αυτό του έλειπε...
Και, ΝΑΙ, κατάφερε να τον αγαπήσουν πολλοί!!!

Όσα χρόνια γνωρίζω το φίλο μας είδα ότι ήταν αγαπητός από πολλές γενιές...από τους γηραιότερους, νεότερους μέχρι και μικρά παιδιά!!!
Άκουσα πολλές ιστορίες...ιστορίες αστυνομικές...ήταν πρώτος και καλύτερος σε διάφορα περιστατικά
κάτω από την αστυνομία Πειραιά...συμπαράσταση στους αστυνομικούς... κι άλλες ιστορίες πολλές που θα μπορούσε να γραφτεί βιβλίο με αυτές.
Όλος ο Πειραιάς γνώριζε το φίλο μας και όχι μόνο...είχε φίλους πολλούς...και δίποδους και τετράποδους...
Είχε γυρίσει πολλά μέρη του Πειραιά πάντα όμως επέστρεφε στη βάση του...στα φιλαράκια...
Ο Κανέλος, ένας συναισθηματικός αλήτης , ένας ευαίσθητος σκυλάκος αποζητώντας χάδια και Αγάπη...
«Καλό το σπίτι και η ζέστη το Χειμώνα αλλά προτιμώ τους φίλους μου τα αλητάκια να κρυώνουμε και να αλητεύουμε μαζί» μου έλεγε... «δε γουστάρω τις χλίδες και τα δήθεν...θέλω να είμαι ελεύθερος όπως ήμουν πάντα...».
Βέβαια, απολάμβανε τη ζεστασιά το χειμώνα και η ξεκούραση του έκανε καλό μια και ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία γι’αυτό και τον έπαιρνα από τους φίλους του πολλές φορές με το ζόρι και τον στεναχωρούσα λίγο όμως ήταν για καλό του αν και ο ίδιος δεν το ήξερε...
Δε θα ξεχάσω το κουταβίσιο βλέμμα του όταν τον χάϊδευα...κουτάβι είχε παραμείνει που ξάπλωνε και περίμενε χάδια... κι όλο κυλιόταν κι όλο έκανε παιχίδια...

Πέρασε ο Χειμώνας. Ήρθε η Άνοιξη. Ο Αγαπημένος μας Κανέλος συνέχιζε την αλήτικη ζωή του. Συνέχιζε να μας δείχνει την Αγάπη του και να αποζητά χάδια από τον κόσμο. Τώρα πια έφτιαξε ο καιρός και μπορούσε να μένει τα βράδια με τα φιλαράκια του που τόσο επιθυμούσε.
Την Δευτέρα 05/04/2016 το απόγευμα ήρθα και σε τάισα όπως κάθε μέρα. Έκανες χαρούλες και κουνούσες την ουρίτσα. Έφαγες και βιταμίνες ειδικές που ξεκινήσαμε για τα ποδαράκια σου.
Έκατσες παρέα με τους φίλους σου ώσπου σε πήρε ο ύπνος.
Στις 00:30 δέχτηκα τηλεφώνημα ότι σε χτύπησαν άσχημα και έτρεξα κοντά σου.
Η χειρότερη στιγμή της ζωής μου που σε είδα χάμω να υποφέρεις και να αναπνέεις με δυσκολία...
Μια σκυλίτσα σας ξεσήκωσε μάλλον που ήρθε απέναντι με την «ιδιοκτήτριά» της και έτρεξες να την προηπαντήσεις... δεν πρόλαβες όμως, καλέ μου φίλε...
Κάποιος ασυνείδητος με μηχανή μπαίνοντας με μεγάλη ταχύτητα παράνομα στο λεωφορειόδρομο και αντίθετα σ’αυτόν σε χτύπησε πολύ άσχημα και σε εγκατέλειψε...

Μου είπαν ότι έκανες σβούρες , δε μπορούσες να σταθείς και έπεσες...
Σε μεταφέραμε σε κοντινό κτηνιατρείο για τις πρώτες βοήθειες. Έχεις αντέξει τόσα στη ζωή σου... ξύλο πολύ, κλωτσιές, μέχρι και βαρύ σκαμπό σου πέταξαν, χτυπήματα από αυτοκίνητα και δυνατά ώστε να σε πετάξουν μακριά...λόγω της καλής και γερής κατασκευής σου άντεξες...λόγω της θέλησής σου για ζωή άντεξες...
Άντεξες την κακία του κόσμου και συνέχισες να δίνεις την Αγάπη σου και να αποζητάς τα χάδια του.
Αυτή τη φορά όμως δεν άντεξες...το χτύπημα ήταν μεγάλο και πολύ δυνατό...
Είχες διαφραγματοκήλη (δε μπορούσες να αναπνεύσεις), μετατόπιση σπονδύλου και ίσως κάποια εσωτερική αιμοραγία!!!
Ήμουν εκεί και δεν κατάφερα να απαλύνω τον πόνο σου...
Η ανάσα σου λιγόστευε και σου είπα «δεν πειράζει , Κανέλο μου, εάν θέλεις φύγε...πήγαινε στην Πέρσα σου». Έτσι, ένιωσα την ανάσα σου να φεύγει...όπως και με την Πέρσα...
Τώρα είστε πάλι μαζί...κάπου όπου δεν υπάρχει η κακία από κάποιους ανθρώπους...
Καλό το καινούργιο παρεάκι όμως ποτέ δεν βρήκες τη ζεστασιά και τη θαλπωρή που είχες με τη σύντροφό σου, Πέρσα. Ήσουν σε μια συνεχή προσπάθεια να έχεις φίλους για να μην είσαι μόνος...όπως σε άφησαν...

Ο Αυτάκιας, ο φίλος σου τρόμαξε πολύ και ήταν μεγάλη η θλίψη του τις επόμενες ημέρες. Όσοι άνθρωποι το πληροφορήθηκαν έπεσαν σε μεγάλη θλίψη...κάποιοι ήρθαν εκεί όπου καθόσουν και έκλαψαν...δε σου άξιζε να πάθεις κάτι τέτοιο έλεγαν...
Σκυλάκι μου, αλητάκο μου, δεν κατάφερα να σε προστατέψω όπως είχα υποσχεθεί στην Περσούλα σου...είχα πει ότι θα σε προσέχω...δεν τα κατάφερα...
«Συγνώμη Πέρσα μου...δεν προστάτεψα τον Κανελάκο σου...Συγνώμη, Κανέλο μου, καλέ μου φίλε...»
Ο Κανέλος με τα θλιμένα μάτια ...όλοι πρόσεχαν αυτά τα μάτια...και από τότε που έχασε τη σύντροφό του η θλίψη στα μάτια του ήταν μεγαλύτερη...

Ο Κανέλος μας, αναπόσπαστο κομμάτι του Πειραιά
, ένας συναισθηματικός αλήτης...ήξερε πως να κερδίσει τον άλλο και να είναι αγαπητός!
Ο Κανέλος μας ήταν πάντα ελεύθερος... διψούσε για ζωή... μάχημος μέχρι τη τελευταία στιγμή... έφυγε ελεύθερος...
Τώρα ο Κανελάκος και η Περσούλα είναι πάλι μαζί!
Δύο αγαπημένα σκυλάκια που η χαρά τους ήταν να βρίσκονται κοντά μας…κοντά στους Πειραιώτες, στο στέκι τους και να μας δίνουν την Αγάπη τους.

Και όσοι δεν αγαπούν τα ζώα, δεν είναι υποχρεωμένοι να τα αγαπούν…είναι όμως υποχρεωμένοι να τα σέβονται…
Όπως και όλα τα πλάσματα στη γη με τα οποία είμαστε συνοδοιπόροι στη ζωή…
Η γη άλλωστε ανήκει σε όλα τα πλάσματα και όλες οι μορφές ζωής έχουν δικαίωμα σ’ αυτήν…

Και να ξέρετε, αγαπητοί αναγνώστες, ότι το ζώο δε σε προδίδει ποτέ.
Γιατί δε προδίδει ούτε τον εαυτό του.
Είναι αυτό που είναι.
Ξέρει αυτά που ξέρει απόλυτα.
Δεν ταλαντεύεται. Δεν παλινδρομεί. Δεν αμφιβάλλει, ούτε αμφισβητεί.
Δεν έχει άγχος θανάτου ούτε ζωής.
Και η αγάπη του σταθερή και διαυγής.
Δεν έχει προϋποθέσεις, ούτε διαθέσεις, ούτε διακυμάνσεις.
Τα ζώα έχουν πολλά μηνύματα Ειλικρίνειας, Αφοσίωσης και Ανιδιοτελούς Αγάπης να μας δώσουν…αρκεί να τα ακούσουμε…

«Κανέλο μου, μου δίδαξες Αγάπη, Γενναιοδωρία, Υπομονή...από εσένα αγάπησα την Πέρσα που είχε τόση ανάγκη από φροντίδα...τα φιλαράκια σου...μου έδειξες το δρόμο...πόση χαρά μου έδινες...όταν ερχόμουν σε σένα ήταν το πιο γλυκό κομμάτι της ημέρας...»

Δε γράφω «αντίο» γιατί για μένα δε θα φύγεις ΠΟΤΕ Κανελάκο!!!

Πάντα θα είσαι εδώ…πάντα θα είσαι στην καρδιά μου!!!
Γιατί, αγαπητοί αναγνώστες, ότι έχει περάσει από αυτήν τη ζωή, ότι έχει υπάρξει ως οντότητα, εξακολουθεί να υπάρχει πάντα ως ενέργεια. Πόσο μάλλον ο Κανέλος μας με την τόση Αγάπη αλλά και με τα τόσα μαθήματα ζωής που έδωσε σε όλους μας…

Καλό Ταξίδι στον Κανέλο μας!!!

Ο Κανέλος μας «έφυγε» τις πρώτες πρωινές ώρες 06/04/2016 και ενταφιάσθηκε δίπλα στην αγαπημένη του Πέρσα.

Εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω τον καλύτερο φίλο μου ο οποίος δεν επιθυμεί να αναφέρω το όνομά του για τη συμμετοχή του σε όλο αυτό με την παρουσία του αλλά και την οικονομική συνεισφορά του και τώρα αλλά σε ότι ιατρική περίθλαψη είχε χρειασθεί άλλοτε ο Κανέλος μας καθώς και στη σίτισή του.
Επίσης τον κ.Κώστα Β. για την πολύτιμη συμμετοχή του σε χαλάκια, τροφές και την καθημερινή επίβλεψη του φίλου μας αλλά και των φίλων του.

Να ευχαριστήσουμε την κυρία Ελένη από το ζεστό, παροδοσιακό καφενεδάκι της στοάς Θεολόγου για την οικονομική συμμετοχή της σε τροφές.
Ευχαριστούμε και όλους όσους πρόσφεραν λίγο φαί από το υστέρημά τους στο φίλο μας, ένα χάδι και Αγάπη...


Παρακαλώ όποιος γνωρίζει κάποιο στοιχείο που μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό του δράστη να ενημερώσει το Αστυνομικό Τμήμα Πειραιά καθώς πρόκειται για ποινικό αδίκημα και υπάρχει ήδη μήνυση γι’αυτόν.


Ν.Π.

Άβαταρ μέλους

Morgan_A
Site Administrator
Δημοσιεύσεις: 15147
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 256 times
Been thanked: 396 times
Gender:
Επικοινωνία:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από Morgan_A » 03 Μάιος 2016, 00:48

:pl: :pl: :pl:
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 07 Ιούλ 2016, 14:18

Αγαπημένα τετραποδάκια, τριποδάκια και διποδάκια, γεια σας!

Ανεβάζω ένα βίντεο από 2012. Ο Κανελάκος και η Περσούλα όταν ήταν κοντά μας και οι δυο και μαζί.
(Μην δίνεται σημασία στη φωνή μου ακούγομαι σα ζαβό)
Ακούστε μόνο το φίλο μας που μιλάει και είναι χαρούμενος...
Έτσι, για να ολοκληρωθεί το θέμα με τα δυο σκυλάκια μαζί... όπως ξεκινήσαμε το "Ενας Μεγάλος Έρωτας"...

phpBB [video]

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 31 Ιαν 2017, 21:56

Αγαπημένα μας τετραποδάκια, τριποδάκια και διποδάκια, γεια σας!

Μη νομίζετε ότι το θέμα του φίλου μας έχει ξεχαστεί...
Υπάρχουν κάποιες εξελίξεις σχετικά με τη μήνυση, που φυσικά ισχύει, όσον αφορά το δράστη...
Όταν θα "έχει μπει το νερό στο αυλάκι" πια θα σας ενημερώσω σχετικά...
Αυτό που θα ήθελα να σας γράψω σήμερα είναι ότι ακόμα μου τηλεφωνούν κάποιοι για να μάθουν τι απέγινε ο Αγαπημένος τους φίλος!!!
Σήμερα, μετά από δέκα μήνες, μου τηλεφώνησε κάποιος ναυτικός που επειδή έλειπε καιρό, δεν ήξερε τι έχει συμβεί στον Κανελάκο και τον αναζητούσε.
Μου είπε πόσο στεναχωρήθηκε και πόσο πολύ τον Αγαπούσε και ότι του έφερνε φαί.
Όλοι τον Αγαπούσαν το φίλο μας. Είχε και κάποιους εχθρούς αλλά οι περισσότεροι τον Αγαπούσαν!!!
Απλά ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας...και να ξέρετε...τίποτα δεν έχει τελειώσει...

Άβαταρ μέλους

Morgan_A
Site Administrator
Δημοσιεύσεις: 15147
Εγγραφή: 13 Αύγ 2007, 01:56
Όνομα: Ισιδώρα
Τοποθεσία: Άνω Βούλα
Has thanked: 256 times
Been thanked: 396 times
Gender:
Επικοινωνία:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από Morgan_A » 31 Ιαν 2017, 22:19

Ντέμη μου μπράβο σου που δεν έχεις παρετηθεί...!!! :hi

Τα πλάσματα αυτά, δεν μπορούν να διεκδικήσουν το δίκιο τους, αλλά ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι λίγοι Άνθρωποι που μιλούν με την δική τους φωνή...
Τα ζώα δεν πρέπει να συγκρίνονται με τον άνθρωπο, γιατί ανήκουν σε άλλες σφαίρες ζωής...
Oφείλουμε να τα σεβόμαστε σαν συνοδοιπόρους, με τους οποίους βρεθήκαμε από κοινού πιασμένοι στο δίχτυ της αιώνιας δημιουργίας...

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 31 Ιαν 2017, 22:28

Δεν πρόκειται...ΠΟΤΕ!!! :pl: thr::

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 06 Απρ 2017, 13:28

Αγαπημένα μας τετραποδάκια, τριποδάκια και διποδάκια, γεια σας!

Σαν σήμερα "έφυγε" ο Αγαπημένος μας Κανελάκος!
Το καλύτερο φιλαράκι μου και το πιο Αγαπημένο!!!

Στη φωτογραφία θα δείτε τη δημοσίευσή μου στην εφημερίδα "Κοινωνική" του Πειραιά.



Εικόνα

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Re: Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 06 Απρ 2017, 13:52



ΕΝΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΣ "ΑΛΗΤΗΣ"

Εικόνα

Αγαπητοί αναγνώστες,

Ένας χρόνος πέρασε χωρίς τον Αγαπημένο μας φίλο Κανέλο.
Ένας χρόνος γεμάτος πόνο, θλίψη και θυμό για τον άδικο χαμό του.
Ένας χρόνος που όμως νιώθουμε σαν να μην πέρασε μια μέρα που ο καλός μας φίλος ήταν κοντά μας και γέμιζε με την Αγάπη του και την παρουσία του τον Πειραιά.

Δεν κρατούσε κακία σε αυτούς που τον χτυπούσαν και τον κλώτσαγαν.
Άλλωστε τα σκυλάκια δεν έχουν τέτοια συναισθήματα, αυτό είναι προνόμιο μόνο των ανθρώπων. Αποζητούσε την Αγάπη, την φροντίδα και την αποδοχή από τους ανθρώπους.

Αξίες που ο ίδιος μας δίδαξε με την αφοσίωσή του στο ταίρι του την Πέρσα, αργότερα στους καινούργιους του φίλους τα σκυλάκια και φυσικά σε όλους εμάς που τον Αγαπούσαμε και ακόμα τον θυμόμαστε. Ακόμα κάποιοι άνθρωποι που έλειπαν για καιρό, τον ψάχνουν. Γίνονται ράκος όταν μαθαίνουν πόσο τραγικά έφυγε...

Από τη μια ο δράστης ο οποίος μπήκε παράνομα και αντίθετα στον λεωφορειόδρομο. Δε σταμάτησε όπως όλα τα αυτοκίνητα για να περάσουν το δρόμο οι φίλοι μας τα σκυλάκια. Αντίθετα αύξησε και ταχύτητα χτυπώντας τον Κανέλο θανάσιμα.
Δε σταμάτησε όπως όφειλε να κάνει. Τον άφησε αβοήθητο να υποφέρει.

Από την άλλη το ακατάλληλο κτηνιατρείο με την αδιαφορία του και τον υποτιθέμενο κτηνίατρο που έστειλαν για πρώτες βοήθειες. Απλά τον άφησαν να φύγει κι εκεί αβοήθητο και τυραννιόντας τον περισσότερο με αλλεπάλληλα χτυπήματα, μπας και αντιδράσει ο ήδη χτυπημένος σκύλος. Έφυγε από ασφυξία αφού χρειαζόταν οξυγόνο που όμως δε δόθηκε και όχι μόνο. Δέκα κτηνίατροι έχουν επιβεβαιώσει ότι δεν έγιναν αυτά που έπρεπε... ίσως και να ζούσε ο Αγαπημένος μας φίλος...αυτό δε θα το μάθουμε ποτέ!
Θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος ότι έγινε επίτηδες όλο αυτό σε συνεργασία με κάποια υποτιθέμενη φιλοζωική.

Ακόμα και όλοι εμείς που τον αγαπούσαμε, δεν τον προστατεύσαμε στα γεράματά του.

Όμως η ίδια η ζωή κάποια στιγμή θα ανταποδώσει. Έτσι γίνεται πάντα.
Φυσικά έχουν γίνει όλα τα νόμιμα και περιμένουμε να τιμωρηθούν οι δράστες όπως ορίζει ο νόμος.

Γιατί αγαπητοί αναγνώστες, τα ζώα δεν έχουν φωνή και οφείλουμε να γίνουμε εμείς οι φωνή τους για τη δικαίωσή τους.
Άνθρωποι που χτυπάν και παρατάνε ζώα, είναι βέβαιο ότι δε θα διστάσουν να το κάνουν και σε άνθρωπο.

Ο Αγαπημένος μας Κανέλος θα δικαιωθεί σίγουρα.
Αδέσποτο πειραιωτάκι που γλύκανε τις καρδιές μας με τις χαρές του και τα νάζια του. Μας έφτιαχνε τη μέρα. Πολλοί ερχόντουσαν στον Πειραιά μόνο και μόνο για τον Κανέλο ή με αφορμή τον ίδιο. Σήμα κατατεθέν του Πειραιά και διαφημιστής του.

Φίλε Κανέλο, γλυκό μας αλητάκι,
σε θυμόμαστε πάντα και μας λείπεις πολύ!
Η ενέργειά σου είναι πάντα εδώ!
Ελπίζω να βρήκες την γαλήνη και να είσαι με το Αγαπημένη σου σύντροφο την Πέρσα!

Εικόνα

Άβαταρ μέλους

Topic author
ΛΙΖΑ
Dog Star ¤¤
Δημοσιεύσεις: 904
Εγγραφή: 24 Νοέμ 2008, 09:44
Όνομα: Ντέμη
Has thanked: 69 times
Been thanked: 131 times
Gender:

Ένας μεγάλος έρωτας

Δημοσίευση από ΛΙΖΑ » 06 Απρ 2018, 13:35

Αγαπημένα μας τετραποδάκια, τριποδάκια και διποδάκια, γεια σας!

Δύο χρόνια πέρασαν...τίποτα δεν άλλαξε...

https://χχχχχχχχχχχχ/community/threa ... %97.34284/

(βλ. dogforum, κτηνιατρείο προς αποφυγή)

Απάντηση

Επιστροφή στο “ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ...”